Αν ο Θεός υπάρχει τότε γιατί πονάμε

Ο πόνος είναι η δύναμη που μας ωθεί στο να τον αναζητήσουμε. Αν δεν πονέσουμε πραγματικά, ποτέ δεν πρόκειται να μπούμε στη διαδικασία να τον ψάξουμε. Αν δεν πονέσουμε θα σκεφτούμε πως και τώρα καλά είμαστε τι χρειαζόμαστε το Θεό;
Στην ουσία θα νομίζουμε πως είμαστε καλά, στην πραγματικότητα όμως θα ζούμε στην κόλαση μας. Θα είμαστε μόνοι. Ο Θεός θα μας μιλάει κι εμείς δεν θα τον ακούμε. Θα ανοίγει τα μάτια μας κι εμείς δεν θα τον βλέπουμε.
Ο πόνος λοιπόν είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να νιώσουμε τη χαρά της γνωριμίας μαζί του. Και πρέπει να είμαστε σίγουροι πως αυτή η χαρά θα είναι πολύ μεγαλύτερη από το πόνου που νιώσαμε. Αυτή χαρά θα είναι αιώνια.
Ό πόνος από μόνος του δηλώνει αδυναμία, όμως από τον πόνο, «αυτή την αδυναμία», βγαίνουμε πολύ πιο δυνατοί, πιο δυνατοί να αντιμετωπίσουμε ακόμη έναν πόνο. Όμως αυτή τη φορά δεν θα είμαστε μόνοι, μόνοι βέβαια δεν ήμασταν ποτέ, θα αισθανόμαστε πλέον την παρουσία του Θεού. Θα αισθανόμαστε τη συντροφιά του.
Χωρίς όμως αυτόν τον πρώτο μεγάλο πόνο, δεν θα αισθανόμασταν πως σε αυτό το δύσκολο αλλά και όμορφο ταξίδι της ζωής έχουμε συνπορευτή μας το Θεό. Θα στερούμασταν τη μεγαλύτερη χαρά που μπορεί να νιώσω ο άνθρωπος, τη χαρά της σχέσης μας με το Θεό.
Αν λοιπόν δεν υπήρχε πόνος, δεν θα γνωρίζαμε τη μεγαλύτερη ευτυχία: το Θεό!

www.diabasi.com

Moderator Συμμετάσχουν : 12 Oct 2007 Δημοσιεύσεις : 61

Ο ΚΟΥΡΕΑΣ

Μια φορά πήγε ένας τύπος στο κουρείο για το καθιερωμένο κούρεμα και ξύρισμα. Καθώς ο κουρέας άρχισε να δουλεύει, άρχισε μια καλή συζήτηση. Μίλησαν για τόσα πολλά πράγματα και πάρα πολλά θέματα... Όταν τελικά άγγιξαν το θέμα της θρησκείας και του θεού, ο κουρέας αναφώνησε: 'Δεν πιστεύω ότι ο Θεός υπάρχει.'

'Γιατί το λες αυτό;' ρώτησε ο πελάτης. Και ο κουρέας είπε: 'Λοιπόν, απλά βγες έξω στο δρόμο για να καταλάβεις γιατί ο Θεός δεν υπάρχει. Πες μου γιατί αν ο Θεός υπάρχει, υπάρχουν τόσοι διεστραμμένοι; Γιατί τόσα εγκαταλελειμμένα παιδιά;
Αν ο Θεός υπήρχε, δε θα υπήρχε ούτε δυστυχία ούτε πόνος.
Δε μπορώ να φανταστώ ένα Θεό που αγαπάει και συμπονεί να επιτρέπει όλα αυτά που γίνονται.'

Ο πελάτης το σκέφτηκε για μια στιγμή, αλλά δεν απάντησε γιατί δεν ήθελε να χαλάσει τη συζήτηση. Ο κουρέας τελικά τελείωσε τη δουλειά του και ο πελάτης έφυγε.

Όμως μόλις έφυγε από το κουρείο, είδε ένα άντρα στο δρόμο με μακρυά κατσαρά βρώμικα μαλλιά και γένια. Φαινόταν πολύ βρώμικος και απεριποίητος. Εκείνη τη στιγμή ο πελάτης γύρισε πίσω και ξαναμπήκε στο κουρείο.
Τότε είπε στον κουρέα:
'Ξέρεις τι; Οι κουρείς δεν υπάρχουν!'
'Πως μπορείς να το λες αυτό;' ρώτησε ο έκπληκτος κουρέας.
'Είμαι εδώ και είμαι κουρέας! Μόλις σε κούρεψα, τι είναι αυτά που λες;'
'Όχι!' απάντησε ο πελάτης και εξήγησε: 'Οι κουρείς δεν υπάρχουν γιατί αν υπήρχαν, δε θα υπήρχαν αχτένιστοι άνθρωποι και με μακρυά βρώμικα μαλλιά, όπως ο τύπος απ' έξω.'

'Μα... οι κουρείς OΝΤΩΣ υπάρχουν! Αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι δεν έρχονται σε μένα.'
'Ακριβώς!' απάντησε ο πελάτης. 'Αυτό είναι το θέμα! Ο Θεός, επίσης ΥΠAΡΧΕΙ! Και αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν σε αυτόν και δεν αναζητούν σε αυτόν βοήθεια. Γι' αυτό υπάρχει τόσος πόνος και δυστυχία στον κόσμο.'